Paper C สร้างชุดหลักฐานระดับระบบสำหรับการติดตั้งเหตุฉุกเฉินส่วนกลาง: ฮาร์ดแวร์ EN 50171, แนวปฏิบัติของระบบ EN 50172, การทดสอบอัตโนมัติ EN 62034, GB 17945 และความปลอดภัยระดับเซลล์
Paper B กำหนดขนาดธนาคารฉุกเฉินส่วนกลางจากโหลดในวงจรสุดท้ายและระดับระยะเวลา เปรียบเทียบสตริง NiMH กับชั้นวาง VRLA และ LiFePO4 และจัดการกับการจัดการสตริงแบบอนุกรมและระบบการลอยตัว
ระบบแบตเตอรี่ส่วนกลางจะกำจัดเซลล์ออกจากโคมไฟแต่ละดวงและรวมเซลล์เหล่านั้นไว้ในธนาคารเดียวที่ได้รับการดูแล เอกสาร A อธิบายสถาปัตยกรรม EN 50171 วงจรสุดท้ายที่ได้รับการตรวจสอบ และหน้าที่การปลดประจำการของธนาคาร
เอกสาร C ได้ระบุหลักฐานด้านแสงและไฟฟ้าไว้เบื้องหลังป้ายเรืองแสงที่ได้รับการรับรอง: เรขาคณิตของสัญลักษณ์ ISO 7010, ความสว่างและความเปรียบต่างตามมาตรฐาน EN 1838, การทดสอบระยะการมองเห็น, ระยะเวลา และบันทึกการทดสอบตัวเอง
Paper B เชื่อมโยงข้อกำหนดด้านแสงกับขนาดของแบตเตอรี่: กฎการจดจำ d=200h, ความสว่างของสีขั้นต่ำ และกำลังไฟ LED ตั้งค่าคอนทราสต์ ซึ่งตั้งค่าจำนวนเซลล์ NiMH ที่จำเป็นสำหรับสามชั่วโมง
ป้ายบอกทางหนีไฟที่ส่องสว่างนั้นใช้พลังงานเพียงไม่กี่วัตต์ แต่จะต้องอ่านได้ชัดเจนตลอดระยะเวลาที่กำหนดเต็มพิกัดท่ามกลางควันและความมืด Paper A วิเคราะห์โหลดต่อเนื่องเล็กๆ น้อยๆ และพัลส์ทดสอบตัวเองทุกเดือน
เอกสาร C ได้แสดงหลักฐานการทดสอบประเภทที่อยู่เบื้องหลังโคมไฟฉุกเฉินที่ได้รับการรับรอง: การคายประจุตามระยะเวลาที่กำหนด การสับเปลี่ยน ความทนทานต่ออุณหภูมิสูง การทดสอบตัวเองตามมาตรฐาน EN 62034 และความปลอดภัยของเซลล์
